Księgarnia
Kliknij aby przejść do Księgarni

Lehahayer

ISSN: 2082-6184

E-ISSN: 2449-870X
 

Redaktor naczelny: Krzysztof Stopka

Sekretarz redakcji: Franciszek Wasyl

Rada redakcyjna: Wartan R. Grigorian (Instytut Matenadaran, Erywań), Andrzej Janeczek (Polska Akademia Nauk, Warszawa), Dariusz Kołodziejczyk (Uniwersytet Warszawski), Claude Mutafian (Université Paris-XIII), Halina Manikowska (Polska Akademia Nauk, Uniwersytet Warszawski), Andrzej Pisowicz (Uniwersytet Jagielloński, Kraków), Günter Prinzing (Johannes Gutenberg-Universität Mainz), Maciej Salamon (Uniwersytet Jagielloński, Kraków), Andrea B. Schmidt (Université catholique de Louvain), Krzysztof Stopka (Uniwersytet Jagielloński, Kraków)

Dane teleadresowe:
Muzeum Uniwersytetu Jagiellońskiego
ul. Jagiellońska 15
31-010 Kraków
k.stopka4@wp.pl
franciszek.wasyl@uj.edu.pl
http://www.lehahayer.com

Charakterystyka czasopisma:

Podejmując inicjatywę wydawania czasopisma poświęconego dziejom Ormian polskich, kierowaliśmy się przekonaniem, że to ciekawe i ważkie  zagadnienie powinno w większym niż do tej pory stopniu zaistnieć w humanistyce polskiej i światowej. Ormianie polscy to społeczność wielowiekowa i choć nigdy nie byli oni liczni, wytworzyli znaczący dorobek kulturowy, który funkcjonował i nadal jest żywotny w kulturze polskiej. Jako fragment diaspory ormiańskiej pełnili kiedyś niezwykle istotną rolę względem swojego macierzystego narodu ormiańskiego. Dziś wiedza o nich jest w pamięci ormiańskiej znacznie słabiej obecna niż wiedza o diasporze zachodnioeuropejskiej czy północnoamerykańskiej. Polska ojczyzna Ormian w wyniku przemian historycznych oddaliła się z horyzontu swiadomości ormiańskiej, a wspaniałe zabytkiwytworzone we Lwowie, Kamieńcu Podolskim, Zamościu, przeszły w posiadanie innych właścicieli, rozrzuconych niemal po całym świecie.

Czasopismo "Lehahayer" (po ormiańsku oznacza to polscy Ormianie) zawdzięcza swą nazwę inspiracji prof. Wartana Grigoriana z Matenadaranu, wybitnego znawcy historii diaspory ormiańskiej w Polsce, który podczas naszego spotkania w Erywaniu w 2009 roku zauważył, jak dawny jest ten termin i głęboko osadzony w tradycjach języka i kultury ormiańskiej. "Lehahayer" ma na celu zintensyfikować badania nad tym tytułowym zagadnieniem, wprowadzić je na nowo do świadomości naukowej. Taki wybór tytułu nie jest przypadkowy. W wyniku zmiany granic po drugiej wojnie światowej rzeczywiste wymiary kulturowe zjawiska, o którym tu piszemy, uległy zatarciu. Ormianie polscy dostali się niejako w spadku politycznym Ukrainie i wielu z tych, którzy piszą o ich dziejach od XIV po XX wiek, nie jest świadomych rzeczywistych wymiarów, rzeczywistej tożsamości tej przestrzeni politycznej, społecznej, ekonomicznej, jednym słowem kulturowej, w której istnieli, pracowali, robili kariery i którą przecież tak aktywnie współtworzyli.

Stali recenzenci czasopisma:

Ołena Arkusza (Lwowski Narodowy Uniwersytet im. Iwana Franki, Ukraina), Andrzej Betlej (Uniwersytet Jagielloński), Teresa Chynczewska-Hennel (Uniwersytet Warszawski, Uniwersytet w Białymstoku), Edmund Kizik (Uniwersytet Gdański, Polska Akademia Nauk), Marian Mudryj (Lwowski Narodowy Uniwersytet im. Iwana Franki, Ukraina), Zdzisław Noga (Uniwersytet Pedagogiczny im. Komisji Edukacji Narodowej), Elżbieta Orman (Polska Akademia Nauk), Włodzimierz Osadczy (Katolicki Uniwersytet Lubelski), Edward Różycki (Uniwersytet Śląski), Isabel Röskau-Rydel (Uniwersytet Pedagogiczny im. Komisji Edukacji Narodowej), Stanisław Stępień (Południowo-Wschodni Instytut Naukowy), Ewa Siemieniec-Gołaś (Uniwersytet Jagielloński), Marian Surdacki (Katolicki Uniwersytet Lubelski), Andrzej A. Zięba (Uniwersytet Jagielloński).

Wydane numery: